De Godin met een Slangachtige Staart
Nüwa (女娲 Nǚwā) is het dichtst bij wat de Chinese mythologie heeft van een universele moeder — en ze is niets zoals die zin impliceert. Ze is niet zacht, niet vriendelijk, niet passief. Ze is een half-slang godin die de mensheid uit modder heeft gecreëerd, een gebroken hemel heeft gerepareerd door vijfkleurige stenen te smelten, en de poten van een kosmische schildpad heeft afgeknipt om de instortende hemel te ondersteunen. Ze is geen zorgzame moederfiguur. Ze is een ingenieur die toevallig goddelijk is. Ga verder met Pangu en het Kosmische Ei: Hoe het Chinese Universum Begon.
Het Creëren van de Mensheid
De schepping van menselijke wezens in de Chinese mythologie is geen grote, weloverwogen daad. In het geval van Nüwa is het iets tussen een creatieve impuls en een middagproject.
Volgens de vroegste verslagen voelde Nüwa zich eenzaam in een wereld die bergen, rivieren en dieren had, maar niets dat terug kon praten. Ze ging naar de oever van de Gele Rivier, schepte gele klei (黄土 huángtǔ) op, en boetseerde kleine figuren in haar eigen beeld. Toen ze op hen blies, kwamen ze tot leven — wandelend, pratend, onafhankelijke wezens.
Ze was verrukt. Ze maakte er meer. Maar handmatig boetseren van individuele mensen was langzaam werk, en Nüwa wilde de hele aarde bevolken. Dus doopte ze een touw in de klei en knipte het, waardoor druppels in alle richtingen vlogen. Elke druppel die de grond raakte, werd een persoon.
Latere interpretaties voegden een sociale dimensie toe: de zorgvuldig met de hand geboetseerde figuren werden de rijke en nobele. De touw-geknipte druppels werden de gewone mensen. Deze aanvulling onthult de capaciteit van de Chinese mythologie voor sociale commentaar — zelfs scheppingsverhalen dragen de vingerafdrukken van de maatschappij die ze vertelt.
De Hemel Breekt
Nüwa's grootste daad was niet de schepping, maar de reparatie. De mythe van Nüwa die de hemel herstelt (女娲补天 Nǚwā Bǔ Tiān) is een van de meest dramatische verhalen in de Chinese mythologie:
De watergod Gonggong (共工 Gònggōng), verslagen in een oorlog tegen de vuurgod Zhurong (祝融 Zhùróng), ramde zijn hoofd tegen de Berg Buzhou (不周山 Bùzhōu Shān) — een van de pilaren die de hemel ondersteunden. De pilaar barstte. De hemel kantelde naar het noordwesten. De aarde kantelde naar het zuidoosten. Water stroomde door de scheur in de hemel, wat overstromingen veroorzaakte. Vuur barstte uit scheuren in de grond. De wereld was tegelijkertijd aan het verdrinken en branden.
Dit was geen kleine ramp. De kosmische architectuur zelf was gebroken — de fysieke structuur die de hemel van de aarde scheidde, die de hemel boven en de grond beneden hield, had catastrofale structurele schade opgelopen.
De Reparatie
Nüwa's reactie was methodisch:
Ze smolt vijfkleurige stenen (五色石 wǔsè shí) — verzamelde stenen van vijf kleuren die overeenkomen met de vijf elementen (五行 wǔxíng: metaal, hout, water, vuur, aarde), smolt ze in een goddelijke oven, en gebruikte het gesmolten materiaal om de scheur in de hemel te repareren. Dit is het eerste ingenieursproject in de Chinese mythologie — een structurele reparatie uitgevoerd met specifieke materialen, bij specifieke temperaturen, voor een specifiek doel.
Ze knipte de poten van de kosmische schildpad af (鳌 áo) — en gebruikte de vier afgehakte poten als pilaren om de gebroken Berg Buzhou te vervangen. De schildpad, een symbool van lange levensduur en kosmische stabiliteit, offerde zijn mobiliteit op om permanente infrastructuur te worden.
Ze verbrandde riet om as te creëren — en gebruikte de as om de overstromingswateren te dempen en ze terug te leiden naar de juiste kanalen.
Ze doodde een zwarte draak — en elimineerde het bovennatuurlijke wezen dat het overstroomde landschap terroriseerde.
De hemel was hersteld. De overstromingen namen af. Het vuur werd gedoofd. Maar de hemel was nooit meer perfect recht — hij kantelt naar het noordwesten, wat de reden is dat de Chinese mythologie verklaart dat rivieren naar het zuidoosten stromen en de sterren om de Noordpool draaien.
De Overgebleven Steen
In een detail dat een van de meest productieve literaire zaden in de Chinese literatuur werd, bleef er één steen over van de reparatie — gesmolten, verfijnd, spiritueel doordringend, maar nooit gebruikt. Deze ongebruikte steen werd de protagonist van Droom van de Rode Kamer (红楼梦 Hónglóu Mèng), een van de Vier Grote Klassieke Romans van de Chinese literatuur. De steen, gefrustreerd omdat hij werd afgewezen, wordt belichaamd in de menselijke wereld als de protagonist Jia Baoyu.
Deze literaire terugverwijzing verbindt Nüwa's kosmische herstel met een van de meest psychologisch complexe romans die ooit zijn geschreven — bewijs dat de Chinese mythologie geen gesloten systeem van oude verhalen is, maar een levendige traditie die betekenis blijft genereren.
Nüwa en Fuxi
Nüwa's partner, Fuxi (伏羲 Fúxī), deelt haar slangachtige onderlichaam. In de kunst van de Han-dynastie worden ze afgebeeld met verstrengelde slangachtige staarten — Fuxi die een timmermanshaak (矩 jǔ) vasthoudt en Nüwa die een passer (规 guī) vasthoudt. De haak vertegenwoordigt rechte lijnen, metingen en sociale orde. De passer vertegenwoordigt cirkels, kosmische harmonie, en creatieve potentie.
Samen belichamen ze het Chinese ideaal van complementaire tegenstellingen: structuur en creativiteit, orde en verbeelding, de ingenieur en de architect die als één werken. De traditie van de Drie Soevereinen (三皇 Sānhuáng) erkent beiden als enkele van de vroegste heersers van de mythologische periode, naast Shennong (神农 Shénnóng), de Goddelijke Boer.
Waarom Nüwa Duurt
Nüwa overleeft omdat ze een model van goddelijkheid vertegenwoordigt dat pragmatisch is in plaats van mystiek. Ze dwingt de wereld niet in bestaan met een woord. Ze bouwt het met haar handen, repareert het met haar smidse, en ondersteunt het met schildpadpoten wanneer de oorspronkelijke constructie faalt.
In de Chinese religieuze gedachte is de wereld geen afgewerkt product dat wordt onderhouden door een alomtegenwoordige God. Het is een structuur die voortdurende onderhoud vereist — en Nüwa is de eerste en grootste onderhoudswerker in de kosmische geschiedenis. Ze wordt niet zo vaak aangeroepen als Guanyin (观音 Guānyīn) of zo vreselijk gevreesd als de Jade Keizer (玉皇大帝 Yùhuáng Dàdì), maar ze wordt herinnerd als degene die, toen alles uit elkaar viel, haar gereedschap oppakte en het weer herstelde.
---Je vindt het misschien ook leuk:
- De Vier Hemelse Koningen: Bewakers bij Elke Tempelpoorten - Xuanwu: De Schildpad-Slang God van het Noorden - Verkenning van Chinese Goden en Onsterfelijken in Daoïstische en Boeddhistische Scheppingsmythes